HAMININ DOSTU OLMAĞI BACARAN QƏZET
Bünövrəsi 1875-ci ildə Həsən bəy Zərdabinin “Əkinçi” qəzetinin nəşriylə qoyulmuş Azərbaycan qəzetçiliyi 144 illik çətin və şərəfli bir yol keçmişdir. Günümüzdəki mətbuat durumunun dumanlığında öz siması, dəsti-xətti ilə seçilən, “Əkinçi”nin ənənələrinin layiqli davamçısı sayıla biləcək az sayda mətbu orqanlardan biri də bu gün səksən beş yaşı tamam olan “Yeni Tərtər” qəzetidir.
Bu gün bu qəzetin bayramıdır, onun timsalında rayonumuzun, ümumilikdə isə mətbuatımızın bayramıdır.
“Yeni Tərtər” əyalət qəzetidir. Lakin səriştəli, savadlı, fundamental yazılarıyla, professional və obyektiv yanaşma tərziylə, çox geniş və əlvan tematikasıyla, günün aktual məsələlərinə sürətli reaksiyasıyla, oxucusuyla Ana dilində danışmasıyla mərkəzi Respublika qəzetləriylə bir sırada dayanmağı bacarır.
O, sosial mənşəyindən, təhsilindən, peşəsindən, yaşından asılı olmayaraq hamıyla ünsiyyət qurmağı və hamının dostu olmağı bacarır.
Rayon qəzeti tariximizin, adət-ənənələrimizin, milli-mənəvi dəyərlərimizin qısqanc bir təəssübkeşidir.
“Yeni Tərtər” ədəbi dilimizin saflığının onun normalarının qorunmasında əsl vətəndaşlıq mövqeyi nümayiş etdirir. Televiziyalarda, boz mətbuatda baş alıb gedən dil xətalarına onun səhifələrində rast gələ bilməzsən. Daha ətraflı »


Şuşa şəhərinin intensiv surətdə atəşə tutulması 1992-ci il mayın 7-də başlayıb və mayın 8-i səhər saat 6-dək davam edib. Bu zaman təxminən 1000 düşmən əsgəri Şuşaya üç tərəfdən hücum edib. Bu hücumun həyata keçirilməsində düşmən 40 ədəd zirehli texnikadan istifadə edib.
Təhsil xəzinədir, əmək onun açarı
Ölkəmizdə aztəminatlı ailələrin sosial müdafiəsinin möhkəmləndirilməsi və maddi-rifah halının yüksəldilməsi sahəsinə dövlət tərəfindən xüsusi diqqət və qayğı göstərilir. Bu qayğının bariz nümunəsi aztəminatlı ailələrə aylıq ünvanlı sosial yardımın verilməsidir. Ehtiyac meyarına uyğun olaraq bu zümrədən olan ailələrdə yaşayan hər bir şəxs üçün dövlət tərəfindən maddi yardım ayrılır. Bu, neçə illərdir ki, belədir. Lakin ünvanlı sosial yardım hesablanarkən vətəndaşməmur münasibətlərində bəzi neqativ hallara yol verilirdi. Belə halların qarşısının alınması məqsədi ilə təmənnalı vətəndaş-məmur münasibətlərinin aradan qaldırılması üçün son zamanlar ünvanlı sosial yardımın hesablanmasının yeni forması–elektron variantı bu sistemdə tətbiq olunur.
Multikulturalizm müxtəlif mədəni dəyərlərin dövlət tərəfindən tanınması və qorunması, bu dəyərlərin vahid cəmiyyətdə yerləşdirilməsidir.
Bildirirəm ki, hər ay idarənin Şura iclası keçirilir və “Azərbaycan Gəncliyi 2017-2021-ci illərdə” Dövlət Proqramının icrası, qarşıda duran vəzifələr, UGİM-lərin gördüyü işlər, hərbi idman oyunlarının keçirilməsi sahəsindəki məsələlər, gənclərin istirahətlərinin asudə vaxtlarının səmərəli təşkili, rayonda narkomanlığın və digər zərərli vasitələrin yayılmasına qarşı mübarizənin gücləndirilməsi tədbirləri, yeniyetmələrin Respublika oyunlarında iştirakı və s. məsələlər müzakirəyə çıxarılır, müvafiq qərarlar qəbul olunur və icrası təmin edilir.
Uzun illərdir ki, xalqımız milli-mənlik şüurunu qoruyub saxlayır. Bu adət və ənənələri gələcək nəsillər də davam etdirəcək. Milli-mənəvi dəyərlərimizə bağlılıq, yurd sevgisinin uşaqlarda aşılanması üçün yaşlı nəsl həmrəy şəkildə birləşməli, əlindən gələni etməlidir. Məsələn, “Dədə Qorqud” dastanı milli-mənəvi abidəmizdir, çünki onu oxuyanda keçmişimizi görürük. Milli-mənlik şüuru vətənə, torpağa, adətlərə sadiqlik deməkdir.
Mən Tərtər–Bərdə–Ağdam–Əsgəran–Xankəndi–Şuşa–Turşsu–Laçın–Gorus–Sisian–Söylən (Əzizbəyov, indi Vayk) yoluyla o qədər gedib-gəlmişdim ki, hər döngəsinə, enişinə-yoxuşuna, hətta hər çalasına belə bələd idim. Bu tərəfdən isə Tərtər–Ağdərə–Kəlbəcər–İstisu–Səfonun İstisuyu (indiki Cermuk) və yenə Söylən yolları da mənim yaddaşıma köçmüşdü. Bizim Dərələyəz mahalına digər yollar da vardı–Tərtər–Goranboy–Gəncə–Qazax–Dilican–İcevan–Sevan–İrəvan… və… Söylən. Naxçıvandan isə Keşişkəndə, sonra bizim rayona yol vardı. Naxçıvan–Sisian yolu da işləyirdi. Bu yollar həmişə məni indi həsrət qaldığım bir yurda–Dərələyəz mahalına, aparırdı… Bu yerin hər cığırı, hər bulağı, hər meşəsi, hər gülü, hər çiçəyi gözlərimə köçmüşdü. (Gözlərim məndən vəfalı oldu–neçə illərdi özündə saxlayır o dağları, o dərələri, o biçənəkləri, o sıldırımları. Tez-tez özündə əks etdirir, elə bil dünən idi. Payızının, qışının, baharının, yayının rənglərinə qədər öz göz yaddaşında qoruyub saxlayır). Dünyanın nə qədər gözəlliyi var, cəm olmuşdu o cənnət diyarda. Hara tərpənirdin, saflıq, halallıq, ruzi-bərəkət çıxırdı qarşına. Hər şey Allahın yaratdığı kimiydi, yəni təbiiydi–göy-göyərtisi də, ağartısı da, balı da, cır alması, armudu da, havası da, suyu da, torpağı da, bir sözlə, bütün nemətləri təbiətin özü kimiydi. İnsanları da belə idi, haram tanımazdılar, qonşunun həyətinə daş atmazdılar, riyakarlıq nədir, bilməzdilər, sadə və səmimi idilər, yəni Allahın yaratdığı kimiydilər. Kirə, yalana, böhtana, mərdiməzarlığa bulaşmamışdılar, paxıllıqdan uzağıydılar.
Ana uşağı danlayır.
Yeni ismarıclar