Ölkəmizdə həyata keçirilən müxtəlif infrastruktur layihələri sırasında avtomobil yollarının yenidən qurulması prioritet məsələlərdən biridir. Çünki yolların yenidən qurulması həm insanların rahatlığına, həm də iqtisadiyyatın, kənd təsərrüfatının inkişafına xidmət edir.
Tərtər rayonunun təmas xəttinə yaxın Hüsənli kəndində yol infrastrukturunun yenidən qurulması işləri yekunlaşıb. Yevlax-Xocalı avtomobil yolunun 45-ci kilometrliyindən ayrılan Hüsənli yerli əhəmiyyətli avtomobil yolu asfaltlanıb. Tikinti işləri çərçivəsində çınqıl materialından istifadə etməklə 10 metr enində yol yatağı inşa olunub. Yola müxtəlif yerlərdə 23 ədəd suötürücü boru qoyulub. Kəndin küçələri də daxil olmaqla, yola eni 6 metr, uzunluğu isə 3 kilometr olmaqla asfalt-beton örtük döşənib. Hazırda zəruri yerlərdə yol nişanları quraşdırılır. 2020-ci ildə isə rayonun uzunluğu 30,5 kilometr olan Səhlabad, Əksipara, Qarağacı, Yuxarı Qaradağlı, Qapanlı, Qaynaq, Yuxarı Qapanlı, Qazyan avtomobil yollarının da yenidən qurulması nəzərdə tutulur.
Göstərilən diqqət və qayğıya görə ölkə rəhbəri İlham Əliyevə kənd sakinləri minnətdarlıq ifadə edirlər.

“Yeni Tərtər”

TƏHSİLİN GƏNCLƏRİN İNKİŞAFINDA ROLU

Hər kəsin şəxsiyyət kimi cəmiyyətdə mövqe tutmasında yəni təkcə iş həyatında deyil mədəniyyət və mənəviyyatına da təhsilin böyük təsiri vardır. Gənclərin maariflənməsi həm valideynləri, həm də ölkəmiz üçün çox əhəmiyyətli məsələdir. Dahi şair Nizami Gəncəvi deyib:
Qüvvət elmdədir, başqa cür heç kəs,
Heç kəsə üstünlük eyləyə bilməz.
Cəhalət dövründə Seyid Əzim Şirvani, Mirzə Fətəli Axundzadə, Mirzə Ələkbər Sabir, Nəriman Nərimanov, Cəlil Məmmədquluzadə millətin maariflənməsi üçün çox çalışıblar.
Keçmiş zamanlarda ziyalı insanlar şam işığında kitab oxuyarmış. Müasir dövrdə isə gənclərin savadlı olması üçün dövlət təhsil ocaqlarını yeni avadanlıqlarla, pulsuz dərsliklərlə təmin edir.
Məktəbəqədər təhsil müəssisələrinin uşaqların məktəbə hazırlıqlı olmasında böyük rolu var. Çünki bağçaya gedən uşaqlarda təhsil, davranma, dinləmə qabiliyyətləri formalaşmağa başlayır. Bəziləri: “Mən övladımın bağçaya getməsini istəmirəm!”–deyir. Lakin uşağın cəmiyyətə uyğunlaşması üçün məktəbəqədər təhsil müəssisəsi əhəmiyyətlidir. Hal-hazırda dövlətimiz ölkəmizin bütün kənd və şəhərlərində körpələr evinə xüsusi diqqət ayırır. Kiçik nəslə burada həm təlim, həm təhsil sahəsində kömək göstərilir.
Təhsil ocaqlarının vəzifəsi bilikli gənclər yetişdirməkdir. Daha ətraflı »

Fikrim də, qələmim də müəllim ömrünün gah aydın, günəşli, gah da yuxusuz qaranlıq gecələrini düşünüb, tərənnüm etməyə köklənib.
Uşaqlıq illərimizi xatırlayıram. Ata-anamızdan dəyərli, doğma insan yoxdur. Valideynlərimiz inanc, güvənc yerimiz hesab olunur. Xəstələndikmi, bir yerimiz ağrıdımı, ata-anamızın qayğısını görürük. Yıxılırıq, qalxanda onların üstünə yüyürürük. Onların dediklərinə inanıb, əməl edirik. Yaşımızın üstünə yaş gəlir, böyüyərək məktəb yaşına çatırıq. Yeni mühitə düşürük. Həyatımıza nümunə ola biləcək müəllimlər daxil olur. Onların söylədikləri hər bir sözü ideal bilirik. Hətta qayğısını bizdən əsirgəməyən anamıza bərabər tuturuq. Beləcə bu qayğıkeş müəllimlər öz şagirdlərinin gələcəyini düşünür və onların yollarının ömür bələdçisinə çevrilir. Müəllimlərsiz elmin sirlərini öyrənmək qeyri-mümkündür. Onlar öz şagirdlərinə gözlərinin nurunu verərək, ürəklərinin hərarətini bölüşürlər… İllərini onların gələcəyinə sərf edir, hər bir şagirdinin şəxsiyyət kimi yetişməsinə, böyüməsinə çalışır. Zəhməti bəhrə verəndə valideynlərimiz qədər sevinib, fərəhlənirlər.
Bu gün haqqında yazdığım insan– həm qayğıkeş ana, həm də şərəfli müəllim adının daşıyıcısı, ömrünü şagirdləri yolunda gilə-gilə əridən müəllimlərdən olan Raya Hacıyevadır. Raya müəllim şəhər 6 saylı tam orta məktəbdə coğrafiya fənnini tədris edir. Onunla məktəbdə dərs saatının başlandığı anda görüşdük. Sadə, təvazökar bir müəllim təsiri bağışladı. Görüşümüzün səbəbini bildirdim. Yaxınlarda Respublika Təhsil Nazirliyi tərəfindən “Fəxri Fərman”a layiq görülməsi ilə əlaqədar təbrik etdim, pedaqoji sahədə keçdiyi yollardan söhbət açdıq. Daha ətraflı »

(Növbədənkənar yazı)

Məktəbdən gəlirəm, yüküm ağırdı. Beşinci sinifdə Azərbaycan dili dərsi. Zəngə bir az qalmış bir uşaq–Yunis yerindən əl qaldırdı:
–Müəllim, bir şeir oxuyum.
–Oxu,–dedim.
Deyəsən, bu uşaqlar da keçənilki on birlərdən şeir estafeti alıblar ya da məni çox şairanə görürlər.
Oxudu, özü də pafosla! Şagirdlərim onlar üçün yaratdığım demokratik ortamdan yararlana bilirlər. Sevinirəm buna!
Və bu əl boyda uşağın şeirinə əl gəzdirmədən, redaktə etmədən sizə təqdim edirəm. Beləliklə,
Mənim Şuşam!

Şuşada bir sevgi var məndə,
Deyir, gəlin alın məni.
Onsuzda , Azərbaycana qayıdacağam!
Sonsuz Azərbaycanın olacağam ! Daha ətraflı »

Bu yazıda sözün qüdrətindən, söz haqqında qiymətli aforizmlərdən nümunələr gətirməyəcəyik. Çünki nə yeri, nə zamanıdır. Bir həqiqət var günümüzdə: Nə sözə baxan var, nə sözəbaxanlar. Müəllimlər deyir ki, uşaqlar sözə baxmır, xəstələr həkimlərin sözünü dinləmir. Valideynlər övladlarından şikayətçidir: “Övladıma sözüm keçmir”. Yaşlılar: –İndikilərə söz əsər eləmir, –deyirlər. Yol polisi sürücünün, sürücü də piyadanın sözə baxmadığını deyir. Nə isə, belə çıxır ki, söz ortalıqda qalıb, vurnuxur. Dəyərini axtarır, tapa bilmir, üzü danlanır. Bəlkə, söz ərşə çəkilib?! Tanrı ərşə çəkib! Bir rəvayət vardı: Tanrı insanların çörəklə pis rəftar etdiyini görüb, onu göyə çəkdi. Amma acından ulayan bir it səsinə dözə bilmədi və itin üzünə çörəyi yerə qaytardı…
Sonralar anladım ki, rəhmətlik anam niyə təndirin başındaca çörəyi kəsib deyirdi ki, aparın itə verin …
Görəsən, sözü kimin üzünə qaytaracaq Tanrı?! Axı, bizlər Qurana, Çörəyə and içdiyimiz kimi Sözə də and içirik! “Səninlə kəsdiyim o kəlmə haqqı!” “Sözünü balla kəsim!” Biz sözə çörək kimi, yemək kimi yanaşan millətik. “Sözü ağzında bişir, sonra çıxar!”–deyirik. Amma yediyimiz söz var, yemədiyimiz söz var. Sözü yeyənlər çörəyə əl vurmur: “Sağ olun!” –deyir, “Mən doydum”. Sözü yeməyənlər də elə çörəyi kəsdiyi bıçaqla ürəyini yüz yerdən yaralar …
Birinə deyirlərsə ki, ruhsuzdur, demək, o, ömründə ağzından fərli bir söz çıxarmayıb! Kiməsə ümidverici, təsəlliverici xoş bir söz deməyib. Beləsi üçün deyərlər ki, ya ona söz dedin, ya divara, fərq etməz. Bu “divarlar” ki var, cəmiyyətin ən qorxulu laqeyd kəsimidir. Bunlar sözə baxan deyillər! Daha ətraflı »

YAXŞI Kİ, ÜMİD VAR!…

Bu günlərdə redaksiyamıza yaşlı bir kişi gəldi. Bir qədər özündən, ailəsindən, yaşama tərzlərindən danışdı. Övladları haqqında qısa olaraq məlumat verdi. Bir az da küskün olmasını hiss elətdirdi. Onun söhbətindən anladım ki, şəhid atasıdır. Küskünlüyünə səbəb olan da elə oğul itkisidir. Bu qəmli atanın sözlərinə səbrlə qulaq asdıqdan sonra ona nə deyəcəyimi düşündüm. Yaxşı bilirəm ki, bu cür insanlarla söhbət edəndə də gərək hər bir sözə fikir verilsin, çünki sınmış qəlbin təkrarən qırılmasına səbəb ola bilərdim…
Bir az təskinlik verdim. Oğlunun şəhidliyini, hamımızın, öncə xalqımızın şəhidi olduğunu söylədim. Şəhidlərin heç zaman unudulmadığını, şəhid adının yüksək olduğunu və hər kəsə nəsib olmadığını söylədim. Bu zaman hiss etdim ki, bu dərd köləsi olan atanın əsəbini bir az sakitləşdirdim. Hətta: “Çox sağ ol, ay bala!” –dedi də…
Bu, şəhid İlham Sarıyevin atası Əli kişi idi.
İlhamgil ailədə 5 uşaq olublar, Azad, Mübariz, Azər, İlham, İlhamə. Ataları Əli kişi sürücü, anaları Solmaz evdar qadın idi. Sadə, zəhmətkeş bir ailə olublar. Uşaqların hər biri öz qismətini yaşayıb. İlhamın qismətinə isə şəhidlik düşüb.
İlham 1972-ci il mart ayının 24-də baharın ilk günlərində doğulub. Bütün qardaş-bacısı kimi qayğı ilə böyüyüb. Orta təhsilini Tərtər şəhər 2 saylı tam orta məktəbdə aldıqdan sonra Sovet Ordusu sıralarında həqiqi hərbi xidmətə çağrılıb. Xidmətdən qayıtdıqdan sonra 41 nömrəli səyyar mexanikləşdirilmiş tikinti təşkilatında, sonra isə Tərtər pambıqtəmizləmə zavodunda işləyib. Daha ətraflı »

“İGİD ODUR YARALARA QATLANA”…

Vətən yolunda fədakarlıqla xidmət göstərən insanlara hər birimiz borcluyuq. Belə oğullar xalqımızın başucalığıdır. Rayonumuzun mərd insanları hər zaman torpaqlarımızın müqəddəsliyini qoruyub, ölkəmizin bütövlüyü uğrunda əlindən gələni əsirgəməyib. Biz mətbuat işçilərinin də borcu ürəkləri vətənpərvərlik hissi ilə döyünən oğullarımızın haqqında fəxrlə danışmaqdır.
Barəsində yazacağım vətən oğlu torpaqlarımız uğrunda cəsarətlə döyüş tapşırıqlarını yerinə yetirib.
Məmmədov Ayaz Əvəz oğlu 1975-ci il aprelin 5-də Tərtər rayonunun Xoruzlu kəndində anadan olub. Orta təhsilini həmin kənddə başa vurduqdan sonra 1994-cü ildə həqiqi hərbi xidmətə çağrılıb. Döyüşdə olduğu bölgələrdən: Ağdam, Ağdərənin “Vışqa” yüksəkliyi, Tərtərin Çaylı kəndi, “Donaşen-1”, “Donaşen-2”, Ağdamın Yuxarı Salahlı, Aşağı Salahlı və Qərvənd uğrunda gedən döyüşlərdə iştirak etdiyini bildirdi.
Vətənə olan sevgisi onun mənəvi zənginliyindən irəli gəlir. Xalqa və ölkəmizə sonsuz məhəbbətlə bağlı olan Ayaz döyüşlərdə şücaət göstərib. 1994-cü il aprelin 13-də Marquşevanda (Şıxarx) yaralanıb. Həmin anı belə xatırlayır:
–Ayaqlarımdan yaralandım. Minaatan mərmisi yanıma düşdü, özüm isə səngərin içinə yıxıldım. Yaralandığımı, qəlpənin ayağımı apardığını hiss etdim. Əllərim qana batdı. Səngərdən çıxıb ayaq üstə durmaq istəyəndə gördüm ki, sol ayağım da yaralanıb. Bədənimin müxtəlif nahiyələrindən qəlpə yarası almışdım. Təzəkənddən döyüşdüyüm bölmənin komandiri leytenant Vilayət Məmmədov əvvəlcə məni Ural maşınına qoyub Tərtər hospitalına gətirdi. Axşam saat 5-6 radələrində əməliyyata götürüldüm. Sağ ayağımdan 6 qəlpə, sidik kisəmdən 2 qəlpə çıxarıblar. Sol ayağım amputasiya olundu. Helikopterlə Bakı Semaşka xəstəxanasına aparıldım, 2 ay orada yatdım. Sonradan döyüşdən tərxis olundum. O döyüşdə 6 nəfərdən 4 nəfər şəhid oldu, 2 nəfər yaralandı. Daha ətraflı »

“QOÇU”LƏQƏBLİ NƏSİB QULİYEV

Onların sayı çox azdır. Bəlkə də heç on evdən birinə düşmür. Lakin hansı evdə yaşayırlarsa orada bin-bərəkət, hörmət-izzət var. Hər birimiz onları sevir məsləhətlərinə həmişə ehtiyac duyuruq. Keçdikləri həyat yolu bizim üçün örnəkdir. Ali təhsilləri olmasa da, sadə bir peşədə çalışmaları ilə hər bir ailənin qayğıkeşi, böyüyü sayılırlar.
Belə insanlardan biri də Söylən İƏD üzrə nümayəndəliyin Alışarlı (Qapanlı) kəndində yaşayan Nəsib Heydər oğlu Quliyevdir. Onunla görüşə Qarabağ müharibəsi döyüşçüləri Yaşar Məmmədov, Firidun Tağıyev, fotomüxbirimiz Kənan Hüseynzadə ilə birgə yollandıq. Yaşadığı evində görüşdük. Səhhətindəki narahatlıqla əlaqədar həkim yanına getmişdi. Biz yenicə çatmışdıq ki, oğlu ilə özü də gəldi. Evində qonaqlarını görəndə xeyli sevindi. Sanki doğma adamlarını görürmüş kimi sevindi. Ötüb-keçənləri yada saldı, ömrünün ağlı-qaralı günlərini xatırladı. Bildirdi ki, onun yeniyetməlik və gəncliyi Böyük Vətən müharibəsi illərinə təsadüf edib. O zaman bütün ailələrdə olduğu kimi Nəsib Quluyevin ailəsində də çətinliklər, mü haribənin ağrı-acısı duyulurdu. Lakin, bu çətinliklərə baxmayaraq, hər bir ailədən kolxozlarda çalışanlar, əkin-biçinlə məşğul olanlar varıydı. Belə ailələrdən biri də Nəsib Quluyevin ailəsi idi. O zamanlar evin kişiləri müharibəyə getdiklərindən qadınlar və yeniyetmə oğlanlar çöl işlərində çalışmalı olurdular. Gənc Nəsib də kolxoz işlərində çalışmalı olur. Traktorla yer əkib, pambıq yığırdı. Bir sözlə, zəhmətdən ikiəlli yapışaraq, çörəyini halallıqla qazanırdı. 10 ildən artıq mexanik işləyib. Özü sürütmə kotan düzəldib. Dediyinə görə həvəsi olduğu üçün 12 yaşından traktorla işləyib. Taxıl, pambıq səpini ilə məşğul olub. Becərmədə, yığımda yorulmadan çalışıb. İstəyib ki, həm kolxozun işi irəli getsin, həm də dolanışıqları təmin olunsun. Daha ətraflı »

ADAMLARI ABIRA SALMAQ LAZIMDIR

“Bala kirpi” ilə “Bala Tutuquşu” vədələşib, saat 11-də Tərtər şəhərini gəzməyə çıxdılar. Son 4-5 ildə şəhər simasını büsbütün dəyişmiş, heyrətamiz, əsrarəngiz gözəlliyə qərq olmuşdu. Yeni-yeni müasir binalar tikilmiş, küçələr abadlaşdırılmış, yaşıllıqlar salınmışdır. Hər yanda gül-çiçək bir-birini çağırırdı. Şəhər gəlin kimi süslənmişdi. Ovsunlu gözəlliklərə baxdıqca adamın ruhu təzələnirdi, ovqatında bir rahatlıq, bir xoşhallıq yaranırdı.
“Bala Kirpi”də,”Bala Tutuquşu”da bu şəhərdə yaşadıqlarına görə daxili bir qürur hissi duyurdular, fərəh keçirirdilər. Erməni quldurları ilə 48 kilometr təmas xəttində yerləşən Tərtər rayonu həm qəhrəman igidlərin diyarı, olduğu cənnəttimsal bir məkana bənzədiyi üçün həqiqətən öyünülməyə layiqdir. Düşmənin bir addımlığında daim atəş təhlükəsi altında yaşayan tərtərlilər qurub-yaradır, heç nədən çəkinmir, öz normal həyatlarını davam etdirirlər. Onlar Azərbaycanın Prezidentinə və qüdrətli ordumuza arxalanır, güvənir və “QƏLƏBƏ GÜNÜ”nün uzaqda olmadığına inanırlar. Daha ətraflı »

Qayıq iki avarın eyni anda hərəkət etməsi ilə üzür, avarların hərəkəti bir-birinə uyğun gəlməsə, dalğalar qayığı aşırar. Evlilik də qayıq kimidir.
                                                              Julian Edvin Levi
Müasir dövrdə cəmiyyətdə ciddi narahatlıqlara səbəb olan amillərdən biri də bəzi nikahların uğursuz nəticə verməsidir. Dövlətimizin güclü olması, gələcək nəslin sağlam böyüməsi qurulan evliliklərdən asılıdır. Hal-hazırda ölkəmizdə möhtərəm Prezidentimizin sayəsində ailə siyasəti uğurla həyata keçirilir.
Ailənin təməlinin möhkəm olması evlənən cütlüklərdən asılıdır. Uğurlu nikah üçün gənclər ailə mədəniyyətinə yiyələnməlidir. Boşanma halları, bütün dünya ölkələrində olduğu kimi, milli-mənəvi dəyərlərə sadiq olan Azərbaycanda da özünü büruzə verir. Xalqımız hər zaman ailəni müqəddəs bilmiş, ağsaqqal və ağbirçəklərimiz onu nəyin bahasına olursa-olsun qoruyub saxlamağı tövsiyə etmişdir. Təəssüflər olsun ki, həmin qayda-qanunlara bir çox gənclər riayət etmirlər. 2018-ci ildə Azərbaycanda 14857 boşanma halı qeydə alınmışdır. Keçən il ölkədə uşağı olmayan 6559 nəfər boşanıb. 2019-cu ilin 6 ayında qeydiyyat şöbələri tərəfindən 29391 nikah və 8257 boşanma halları qeydə alınmışdır. Ötən ilin müvafiq dövrü ilə müqayisədə əhalinin hər 1000 nəfərinə nikahların sayı 5,7-dən 6-ya, boşanmaların sayı isə 1,5-dən 1,7-yə qədər artmışdır. Daha ətraflı »