Ulu Öndərimiz Heydər.Əliyev hakimiyyətə gələn zaman Azərbaycan Konstitusiyasına əlini basaraq and içmişdi. And yerimiz olan Konstitusiyada insan və vətəndaş hüquqlarının və azadlıqlarının təmin edilməsi dövlətin ali məqsədi hesab olunur.
Azərbaycan tarixdə ilk dövlətdir ki, bir əsrdə iki dəfə müstəqillik əldə etmişdir. Birinci dəfə 1918-ci ildə müstəqil olduq və İstiqlal Bəyannaməsini qəbul etdik, qanunlarımızı yazdıq. Lakin bu müstəqillik bizə 23 ay nəsib oldu. 1991-ci ildə biz yenidən müstəqillik əldə etdik. Ulu Öndərin sözləri ilə desək: “Müstəqilliyimiz əbədidir, sarsılmazdır və dönməzdir.” Biz yeni Konstitusiya qəbul etdik. Bu Konstitusiya xalqa xidmət edir və xalq tərəfindən səsvermə yolu ilə qəbul olunub.
2016-ci il sentyabrın 26-da ölkəmizdə ümumxalq referendumu keçirildi. Azərbaycan Konstitusiyasına əlavələr və dəyişikliklər edildi. Bu əlavələr xalqın səsverməsi yolu ilə qəbul olundu. Bütün bunlar xalqın rifahının yaxşılaşmasına xidmət edir.
Müstəqil Azərbaycan Konstitusiyasının 24 maddəsinə belə bir əlavə edilib: “İnsan ləyaqəti qorunur və ona hörmət edilir”.
Bu sözlər Azərbaycan Respublikası vətəndaşlarına hörmətin rəmzidir. Konstitusiyamıza edilən bu cür yeniliklər üçün ölkə Prezidenti cənab İlham Əliyevə qəhrəman tərtərlilər adından təşəkkür edirəm.

Kifayət Kərimova,
Aslan Kərimov adına 3 saylı ümumi orta məktəbin tarix müəllimi

16 noyabr BMT-nin humanitar sahə üzrə ixtisaslaşmış təşkilatı olan YUNESKO-nun təsis edil-diyi gündür.
Bu qurumun yaranması haqqında Nizamnamə 1945-ci il noyabrın 16-da Londonda imzalanmış, bir il sonra–1946-cı il noyabrın 4-də isə 20 üzv dövlətdən ibarət təşkilat rəsmi fəaliyyətə başlamışdır. Hazırda 193 dövlət YUNESKO-nun üzvüdür.
Ulu Öndər Heydər Əliyevin 21 fevral 1994-cü il tarixli Sərəncamı ilə Azərbaycan Respublikasının YUNESKO üzrə Milli Komissiyası yaradılmışdır. 2005-ci il sentyabrın 15-də isə Prezident İlham Əliyev Milli Komissiya ilə bağlı əlavə tədbirlər haqqında Sərəncam imzalamışdır.
Azərbaycanla YUNESKO arasında hazırda sıx əlaqələr mövcuddur.
Azərbaycanın birinci xanımı, Heydər Əliyev Fondunun prezidenti Mehriban Əliyevanın Azərbaycan-YUNESKO münasibətlərinin inkişafında və möhkəmlənməsində məxsusi xidmətləri vardır. Mehriban xanım Əliyevanın ciddi səyləri nəticəsində Azərbaycan muğamı YUNESKO tərəfindən bəşəriyyətin qeyri-maddi irsinin şah əsəri elan edilmiş, Qobustan Dövlət Tarixi Bədii Qoruğu ümumdünya irs siyahısına salınmış, İçərişəhər Qoruğu YUNESKO-nun təhlükədə olan ümumdünya irsi siyahısından çıxarılmışdır. Aşıq sənəti və Novruz bayramı da YUNESKO-nun qeyri-maddi mədəni irs siyahısında özünə yer almışdır.

Azərbaycanın Milli Dirçəliş Günü 1992-ci il noyabrın 17-də elan olunmuşdur. Bayramın tarixi isə 1988-ci ilin noyabr-dekabr aylarında Bakıda başlayan meydan hərəkatı ilə bağlıdır. O zaman Bakının əsas meydanı olan Lenin adına, indiki Azadlıq meydanında Ermənistanın torpaq iddialarına, SSRİ hökumətinin bu iddialara dolayı yolla dəstək verməsinə və Azərbaycan rəhbərliyinin bu məsələdə qətiyyətsiz mövqeyinə etiraz əlaməti olaraq başlanan tələbə hərəkatı ümummilli mitinqlərlə nəticələndi. Bu mitinqlərdə milyonlarla insan iştirak edirdi.
Dekabrın əvvəllərində mitinqlər SSRİ-nin daxili qo-şunları tərəfindən dağıdılsa da, Moskva Azərbaycan xalqının milli azadlıq hərəkatının qarşısını ala bilmədi.
1989-cu ilin iyununda Azərbaycan Xalq Cəbhəsi təsis edildi. 1990-cı ilin 19-20 yanvarında Bakıya qoşun yeridildi. Mitinq iştirakçılarına qarşı tarixdə görünməyən cinayət törədildi. Dinc insanlara ağır texnikadan və odlu silahlardan atəş açıldı. Lakin bütün bunlar xalqımızın müstəqillik, azadlıq əzmini qıra bilmədi. Əksinə, azadlıq hərəkatını daha da sürətləndirdi. 1991-ci il oktyabrın 18-də Azərbaycanın dövlət müstəqilliyinin bərpa edildiyi elan olundu.

Müstəqil dövlətin rəmzlərindən biri də onun bayrağıdır. Üçrəngli ay-ulduzlu bayrağı.
Bayrağımızın yaşı müstəqil Azərbaycanımızın yaşı ilə ölçülür. İlk dəfə 1918-ci il Xalq Cümhuriyyətinin bayrağı kimi qəbul edilib. Cəmi 18 ay dalğalanıb. 1920-ci ilin 28 aprel tarixində Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti ilhaq edilib. 70 il ərzində tabeliyində olduğumuz bir dövlətin rəmzlərinə hörmət etmək məcburiyyətində qaldıq. 1989-cu ildə isə üçrəngli bayrağımız yüz minlərlə insanların iştirak etdikləri meydan hərəkatında insanların əllərində görünməyə başladı. O zamanlar həmin bayraqları evlərdə analarımız tikib hazırlayırdılar.
Əllərində üçrəngli bayraq, ürəklərində vətən eşqi, vətən məhəbbəti, dillərində azadlıq, istiqlal sözləri olan insanlar yaxşı bilirdilər ki, yenidən dövlətimiz, xalqımız öz müstəqilliyinə qovuşacaq.
1990-cı ilin noyabrında Ümummilli Lider Heydər Əliyevin böyük fədakarlığı sayəsində üçrəngli bayrağımız Naxçıvan Muxtar Respublikasının dövlət bayrağı kimi qəbul edilib. 1991-ci il fevralın 5-dən etibarən müstəqil Azərbaycan Respublikasının Dövlət bayrağı kimi dalğalanmağa başlayıb.
Hələ zamanında Əlibəy Hüseynzadə bayrağın 3 rəngini 3 ideyanın vəhdəti kimi xarakterizə edirdi: türkçü-lük, müasirlik, islamçılıq. Daha ətraflı »

RƏDD CAVABI, YOXSA UĞURLARIN BAŞLANĞICI? 

Hamımızın həyatında təsadüflər çox olub. İllər ötür, biz bu hadisələrə yaşadığımız ömrün zirvəsindən baxır və düşünürük: əgər həmin vaxt bu təsadüf baş verməsəydi, həyatım necə olardı?
Rayon subartezian quyuları istismarı idarəsinin rəisi Əli Əliyevin həyatında da belə bir hadisə baş verib. O, Azərbaycan Politexnik İnstitutunu inşaatçı-mühəndis ixtisası üzrə bitirib, üstəlik, hərbi xidmətini Sovet dönəmində adı çox az çəkilən Baykonur şəhərində başa vurub, baş leytenant rütbəsi almışdı.
Hərbidə nümunəvi xidmət etdiyinə görə onu Sov.İKP sıralarına namizədliyə qəbul etmişdilər. O zamankı Politexnik İnstitutunda hərbi kafedra vardı və oğlanlara orduda xidmətlərini başa vurduqdan sonra təyinat verilirdi. Ona görə də 1972-ci ildə institutu bitirən Əli Əliyev iki il sonra təyinatını alıb, böyük bir həvəslə göndərildiyi iş yerinə–Tərtərdə yerləşən 47 nömrəli səyyar-mexanikləşdirilmiş tikinti dəstəsinə gəldi. Rəisin rədd cavabı əvvəlcə onu çaşdırdı. Necə yəni gənc mütəxəssisə iş yoxdur? Axı o, bununla bağlı nə qədər xəyallar qurmuş, hətta mühəndis kimi inşasında iştirak edəcəyi binaları fikrində canlandırmışdı.
İndi bu barədə söhbət edərkən Əli müəllim gülümsəyərək deyir:
–O zaman baş vermiş hadisə məni incitsə də, indi düşünürəm ki, əslində rəisin rədd cavabı mənim müvəffəqiyyətlərimin başlanğıcı oldu. Axı, həyatda heç nə təsadüfən baş vermir. Bu da mənim qismətim, alın yazım imiş.

KOMSOMOLUN YOXLAMASI
Əli Əliyev tikinti idarəsindən birbaşa rayon partiya komitəsinə gəldi. Burada raykomun o zamankı birinci katibi Zülfiqar Abdullayevlə görüşüb vəziyyəti ona danışdı. Gənc mütəxəssis ilk baxışdan katibə yaxşı təsir bağışladı. Qısa söhbətdən sonra isə onun potensial imkanlarına bələd olan Zülfiqar müəllim dedi: Daha ətraflı »

Yolun işıqlı olsun!

Gənclərimiz bizim sabahımız, gələcəyimiz, qürurumuz, fəxr yerimizdir. Belə gənclərimiz təkcə böyüyüb boya-başa çatdıqları ailələrə deyil, xalqımıza, dövlətimizə şərəf, şöhrət gətirir.
Belə gənclərimizdən biri rayonumuzun yetirməsi, şəhər 1 saylı tam orta məktəbin 2010-cu il buraxılışının məzunu İlahə Əmrahlıdır.
İlahə hələ orta məktəbin aşağı siniflərində oxuyarkən ailə uzvləri, xüsusilə nənəsi və babası onun gələcəyinə boyük ümidlər bəsləyirdilər. Arzular artıq həqiqətə çevrilib. İlahə bir neçə il əvvəl 536 balla Xarici Dillər Universitetinin ingilis dili fakültəsinə qəbul olmuşdu. Qaynar tələbəlik illəri İlahəni özünə necə cəlb etdisə, universiteti müvəffəqiyyətlə bitirdikdən sonra İngiltərənin Kembric universitetinin bakalavrı oldu. Hazırda isə ADA universitetində təhsilin idarə edilməsi üzrə magistraturada təhsil alır. O, həmin ixtisas üzrə qəbul olunan 29 nəfərdən biridir.
İlahə təhsil aldığı universitetlərdə həm də təşkilatçılığı ilə fərqlənir. Gözəl nitq qabiliyyətinə malikdir. Bu cəhətləri onu müəllim və tələbə kollektivinə daha çox sevdirir.
Bu gənc qızın gələcək barəsində bitib-tükənməyən arzuları var. O deyir ki, Vətənimin layiqli övladı olmaq üçün gənclik dövründəki enerjimdən, gücümdən bacarıqla istifadə etməliyəm. Mənə əziyyət çəkən valideynlərimin və müəllimlərimin etimadını doğrultmalıyam. Ən başlıcası mən odlar yurdu Azərbaycanın övladıyam. Biz də bu qəlbi arzularla dolu gəncimizə uğurlar arzulayırıq.
Yolun daim işıqlı olsun, İlahə!

Elfuzə Vəliyeva

Unutmağa haqqımız yoxdur

Son vaxtlar qəzetimizin səhifələrində rayonumuzun sosial və iqtisadi inkişafında mühüm rolu olan həmyerlilərimiz haqqında dərc edilən yazılar bir oxucu kimi məni ürəkdən sevindirir. Rayonumuzun tarixini yaradan görkəmli adamlarımızın unudulmaması indiki mürəkkəb şəraitdə vacibdən vacibdir. Ona görə də mən bu yazını yazmağı özümə borc bildim.
Sizə Tərtər mahalında ilk tibb ocağı yaradan Axundov Fərrux haqqında danışmaq istəyirəm.
Axundov Fərrux Mirzəhəsən oğlu 1880-ci ildə Şuşada həkim ailəsində anadan olmuşdur. İlk savadı atasından öyrənən Fərrux, Şuşada onlara qonaq olan Azad ağanın təkidi ilə onun kiçik oğlu Rəşid ağa Cavanşirlə təhsil almaq üçün Peterburqa gedir. Peterburqda tibbi təhsil alaraq rus dilini də gözəl mənimsəyir. Rəşid ağa Cavanşirlə möhkəm dostluğunun nəticəsində Fərrux bəy Tərtər mahalına qayıdır. Tərtərdə ilk birsinifli rus məktəbini tərtərli faytonçu Əhmədin evində təşkil edir. Onun köməyi ilə F. Axundov Tərtərdə ilk tibb məntəqəsini də təşkil edir. Tərtərli Rəhim bəy, Əjdər Quliyev, Həmzə Əliyev, Musa Abdullayev Fərrux bəyin ilk şagirdlərindən olmuşlar. İnqilabdan əvvəl və sonra Fərrux bəy Tərtər rayonunun kəndlərində Evoğlu, Borsunlu, Azadqaraqoyunlu kənd tibb məntəqələrini yaradır. Onun Tərtərbasar qəzasında xalqın maariflənməsi və tibb elminin inkişafı, tibbi xidmətin genişlənməsi sahəsində böyük xidmətləri olmuşdur. Daha ətraflı »

Pis yaradılışlı adam Allaha yalvarmasın deyə Allah ona dərd-kədər verməz. Unutma, Fironun başı bir dəfə belə ağrımadı.
Pulunu ver, könülünü ver, canını ver. Amma sirrini vermə! Günlərini say, qazancını say, böyüklərini say, amma yerində sayma!
Sev səni sevəni dağda çoban olsa da, sevmə səni sevməyəni Misirdə sultan olsa da!
Sevgi və şəfqət insanlığın məhək daşıdır.
Sən yerdə olanlara mərhəmət et ki, göydə olanlar da sənə mərhəmət etsin. Səndən aşağıda olanın halına acı ki, səndən üstün olan da sənə acısın.
Unutma ki, insan dünyanın hakimi ola bilər, amma kiçik bir ürəyin əsiridir.

Haqqında yazmaq istədiyim, hamı kimi mənim də şəxsiyyətinə çox böyük hörmət bəslədi- yim bir insandır. Təxminən bir neçə il əvvəl onun barəsində kiçik bir məqalə işləmişdim. Bu gün yazmağımın səbəbi isə onun fəxri ada layiq görülməsi, ölkə rəhbərinin sərəncamı ilə “Dövlət qulluğunda fərqlənməyə görə” medalı ilə təltif olunmasıdır.
Hamının hörmətini qazanmış bu insan rayon statistika idarəsinin rəhbəri Ədalət Məmmədovdur. Ədalət müəllim, haqqında həmişə xoş sözlər söylənilən dövlət qulluqçularından sayılır. O, çox da böyük olmayan bir kollektivə rəhbərlik edir. Kollektivin çalışdığı sahəni rayonun güzgüsü adlandırmaq olar. İctimai mühitdə elə sahələr var ki, onlarsız həyatımızı təsəvvür etmək qeyri-mümkündür. Məktəbsiz-müəllimsiz təhsilimiz olmadığı, xəstəxanasız-həkimsiz sağlamlıqdan danışılmadığı kimi məlumatsız-rəqəmsiz statistikamız yoxdur. Elmin, texnikanın gündən-günə inkişaf etdiyi bir zamanda statistikamız da öz yerində saymayıb. O, elektron formaya, onlayn sistemə keçib. Bunu rayon rəhbərliyinin təşəbbüsü ilə Prezident tərəfindən yüksək mükafata layiq görülmüş Ədalət müəllimlə söhbətimiz zamanı bir daha təsdiq etdi və dedi:
–Ölkədə aparılan islahatlar statistika sahəsindən də yan keçməyib. Hamıya məlumdur ki, son illərə kimi bizim idarəmiz uyğun olmayan binada yerləşirdi, köhnə avadanlıqlardan istifadə edilirdi. Hazırda yüksək standartlara cavab verən, hər cür müasir avadanlıqlarla təchiz olunmuş idarəmiz var. Artıq bütün məlumatları elektron sistemlə işləyirik. Onu da bildirim ki, hələ 2014-cü ildə mənə Dövlət Statistika Komitəsinin sərəncamı ilə Dövlət Qulluğunun kiçik müşaviri ixtisas dərəcəsi verilib. Daha ətraflı »

QAYĞI VARSA, YAŞAMAĞA DƏYƏR

Xanoğlan kişi həyatında birinci dəfəydi ki, təyyarəyə minirdi. Qızı Könül əl çəkməmişdi. Demişdi ki, Astanaya gəlib bizim həyatımızla tanış ol, bu şəhərin görməli yerlərinə bax. Axı, bütün ömrün boyu başın işdən açılmayıb ki, görəsən dünyada nə var, nə yox. İndi əsl istirahət etmək vaxtıdır.
Xanoğlan kişi ürəyində qızı ilə razılaşırdı. Düşündü ki, Könül düz deyir. İllər uzunu müxtəlif sahələrdə bənna, rəngsaz, suvaqçı işləyəndə o, bax, belə günləri, övladlarının xoş güzəranını gözləri qarşısına gətirib, yorulmaq bilmirdi. Bağında ən nadir meyvələri əkib, barını gözləyən bağban kimi, uşaqlarının bəhrəsini görmək istəyirdi. Təyyarə Astana şəhərinin hava limanına çatmışdı. Hələ enməmişdən şəhərin gur işıqlarını görən ata ürəyində çox sevindi. Bax, bu işıqların arasında onun övladının da isti, xoşbəxt yuvasının işığı var.
Hava limanında onu bütün ailə qarşılayırdı: kürəkəni İlqar, qızı və üç nəvəsi–Rəşad, Arzu, Ruslan.
İlqar Rzayevin ailəsi Qazaxıstanda Azərbaycanı ləyaqətlə təmsil edən ailələrdəndir. İlqar müəllim özü vergi müfəttişidir, Rəşad Malaziyada ali məktəb bitirib və yaşadığı ölkənin Prezident Administrasiyasında çalışır. Arzu hüquqşünasdır. Sonbeşik Ruslan da bu ixtisası seçib. Hazırda universitetin hüquq fakültəsində təhsil alır.
Ailə üzvləri Qazaxıstanda Azərbaycan diasporu ilə sıx əlaqə saxlayırlar. Astanada qonaq olan azərbaycanlıları, xüsusən də mədəniyyətimizi təmsil edənləri evlərinə aparır, onları xalqımıza məxsus qonaqpərvərliklə qarşılayırlar. Aşıq Ədalət, Yusif Nəğməkar və başqaları dəfələrlə bu ocağın qonağı olublar.
Ata üçün övladının yaxşı gününü görməkdən böyük xoşbəxtlik nə ola bilər? Hava limanından qızının evinə gələnədək yolboyu Xanoğlan kişi bu barədə düşünür, xəyalən keçmişə qayıdır, uşaqlarını necə əziyyətlə böyütdüyünü xatırlayırdı. Daha ətraflı »