JURNALİSTİKADA QAZANDIĞIM ÇOXSAYLI UĞURLARIMA GÖRƏ “YENİ TƏRTƏR” QƏZETİNƏ BORCLUYAM

Yaxşı xatirimdədir. Hələ tarixə gömülmüş keçmiş SSRİ dövründə doğulub boyabaşa çatdığım keçmiş Mirbəşir, indiki Tərtər rayonunda “Qızıl Bayraq” adlı qəzet nəşr olunurdu.
Rayon zəhmətkeşlərinə, qabaqcıl əmək kollektivlərinə, mədəniyyət və incəsənət işçilərinə, yaradıcı insanlara, istedadlara geniş yer verildiyindən qəzetin yerli əhali arasında nüfuzu çox böyük idi. Mən də orta məktəbdə təhsil almağıma baxmayaraq, onun hər nömrəsini acgözlüklə oxuyardım. Ən çox bəyəndiyim isə orta məktəb şagirdlərinin oxucu məktubları idi. Hər dəfə məqalələrini maraqla oxuduğum məktəbli həmkarlarıma istər-istəməz həsəd aparırdım. Nəhayət, bir gün əlimə qələm almaq və məqalə yazmaq keçdi könlümdən. Və…
1988-ci ilin payız ayları idi. 12 yaşım var idi. Rayonun digər məktəbliləri kimi biz də pambıq yığımı ilə əlaqədar tətilə buraxılmışdıq. Həmin dövrlərdə daha çox “ağ qızıl” yığan kolxozçular haqqında “Qızıl Bayraq” qəzetində şəkilli məqalələr dərc olunurdu. Mən də doğma kəndimiz Seydimlinin pambıqçıları barədə məqalə yazmaq fikrinə düşdüm. Bir dəftər səhifəsi boyda hazırladığım yazını qəzetin redaksiyasına göndərdim. İki gündən sonra məqaləmin düzəliş edilməklə “Qızıl Bayraq”da dərc olunduğunu görəndə sevincimin həddi-hüdudu yox idi. Göyün yeddinci qatına uçmaq üçün ikicə qanadım çatışmırdı. İlk uğurum məni qələmə sarılmağa, yeni-yeni yazılar yazmağa məcbur etdi. Redaksiyaya ünvanladığım növbəti yazılarımda kəndimizin qabaqcıl əməkçiləri barədə yazmağa və çap olunmağa başladım.
Tətilimizi başa vurub yenidən məktəbə qayıtdıqdan sonra nizam-intizamlı, əlaçı şagirdlər haqqında yazmağı düşündüm. Bu dəfə qərara aldım ki, məqaləmi “Qızıl Bayraq” qəzetinə şəxsən təqdim edim…
Redaksiyanın yerləşdiyi binanın qarşısında dayandım. Tərəddüd içindəydim. İçəri necə daxil olmağımı, yazımı kimə təqdim edəcəyimi bilmirdim. Bir neçə dəqiqəlik sükutdan sonra özümü güclə toplayıb qapıya yaxınlaşdım. Elə bu zaman qapı açıldı və bir xanım bayıra çıxdı. Təxminən 19-20 yaşı olardı. Gözlərinə qara rəngə çalan eynək taxmışdı. Nabələd olduğumu duyub kimi axtardığımı soruşdu. Utana-utana, “Seydimlidən gəlmişəm, yazı gətirmişəm”, – dedim.
– Lap yaxşı, – dedi. Məni başdan-ayağa kimi süzdü.
– Adın nədir?
– Təbriz.
– Hə, tanıdım, sənin yazılarını mən oxuyuram. Utanma, yazını ver görüm.
Sıxıla-sıxıla əlimdəki qatlanmış dəftər vərəqini ona uzatdım. Aldı, açıb bir qədər oxuduqdan sonra vərəqi qatladı.
– Narahat olma, çap elətdirəcəm. Yenə yazarsan. Nə vaxt gəlsən məni soruşarsan. Adım Svetlanadır. Bizdə iki Svetlana var, biri mənəm, familiyam Əzizovadır, adaşımın familiyası isə Bağırovadır.
Təşəkkür edib sağollaşdım və kəndə qayıtdım. İlk görüş məndə elə xoş təəssürat yaratdı ki, bu sətirləri yazarkən də onu sözlə tərənnüm edə bilmirəm. Daha ətraflı »

TARİXİ , ELMİ, HƏM DƏ İCTİMAİ ƏHƏMİYYƏT DAŞIYAN MƏSƏLƏ

XX əsrin sonlarına doğru Qarabağ bölgəsində baş verən sosial-siyasi dəyişikliklər fonunda müxtəlif simvolik və ideoloji mahiyyət daşıyan abidələrin inşasına start verilmişdir. Bu cür abidələrdən biri də hazırda Azərbaycan Respublikasının işğaldan azad edilmiş Ağdərə rayonu ərazisində yerləşən və 1978-ci ildə inşa olunmuş “Marağa–150” memorialıdır.
Sözügedən abidə, 1828-ci ildə Türkmənçay müqaviləsindən sonra İranın Marağa şəhərindən erməni əhalisinin Qarabağ ərazisinə köçürülməsinin 150 illik yubileyi münasibətilə inşa edilmiş-dir. Rəsmi baxımdan, abidənin məqsədi bu tarixi köç hadisəsini yad etmək olsa da, onun funksiyası yalnız xatirə xarakteri daşımamış-dır. “Marağa–150” memorialı, eyni zamanda, bölgədə erməni varlığının tarixi legitimliyini simvolik şəkildə təsdiqləməyə yönəlmişdir.
Abidənin ideoloji məqsədlərindən biri də XIX əsrdən etibarən Cənubi Qafqazda həyata keçirilmiş planlı erməni köçürmələrinin nəticəsində dəyişən etnodemoqrafik reallıqları tarixi hüquq iddiası şəklində təqdim etmək və bu köç proseslərini retrospektiv şəkildə əsaslandırmaq olmuşdur. Bu kimi təşəbbüslər sovet dövründə aparılan mədəni-siyasi ideoloji xəttin tərkib hissəsi olaraq qiymətləndirilə bilər. Belə abidələrin inşası vasitəsilə müəyyən qrupların bölgədəki mövcudluğunu daha qədim və təbii proses kimi göstərmək cəhdləri, tarix elmi baxımından ayrıca təhlil edilməli olan ciddi ideoloji strategiyalardır.
“Marağa-150″ abidəsi, bir tərəfdən ermənilərin Qarabağda varlığını simvolik olaraq təbliğ etməklə yanaşı, digər tərəfdən də süni tarix yaratmaq məqsədini güdür. Abidənin inşa olunması ilə erməni tərəfi, Qarabağda “yaşayış hüququ”nu tarixi faktlarla təsdiqləməyə çalışmışdır. Lakin bu yanaşma, əslində, tarixə və etnoloji tədqiqatlara tamamilə ziddir, çünki bu abidə, erməni köçünün yerli müsəlman əhalisinin haqqını pozan bir reallığı gözdən salır. Daha ətraflı »

Bu il Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin yaranmasının 107 ili tamam olur. Milli Ordumuzun bu müddətdə keçdiyi döyüş yolunun zirvəsi sözsüz ki, Vətən müharibəsində qazanılmış möhtəşəm Qarabağ Zəfəridir. Dönə-dönə vurğulandığı kimi, xalqımızın çoxəsrlik tarixində buna bənzər Qələbə olmayıb.

1918-ci il iyunun 26-da Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti Nazirlər Şurasının qərarı ilə ilk müntəzəm hərbi hissə – əlahiddə Azərbaycan korpusu yaradıldı. Hökumət tərəfindən 25 min nəfərlik ordu yaratmaq vəzifəsi qarşıya qoyuldu. Həmin il avqustun 1-də Azərbaycanın Hərb Nazirliyi təsis olundu, ilk nazir Xosrov bəy Sultanov təyin edildi. Sonra dekabrın 25-də general Səməd bəy Mehmandarov hərbi nazir, general-leytenant Əlağa Şıxlinski nazir müavini təyin olundular.Hərb sahəsində ilk uğur sentyabrın 15-də qazanıldı. Milli Ordu Nuru Paşanın komandanlıq etdiyi Qafqaz İslam Ordusu ilə birlikdə Bakını və ətraf qəzaları erməni-bolşevik işğalından azad etdi.

Müasir Milli ordunun yaradılmasına 1991-ci ildə dövlət müstəqilliyinin bərpasından sonra başlandı. Lakin müstəqilliyin ilk illərində ölkəmizə rəhbərlik edənlər Ermənistanın torpaqlarımızı işğal etdiyi bir vaxtda ordu quruculuğu kimi vacib və məsuliyyətli işinin öhdəsindən gələ bilmədilər. Həmin dövrdə nizami ordudan əsər-əlamət yox idi. Müxtəlif hərbi dəstələr ayrı-ayrı qüvvələr tərəfindən idarə olunurdu. Bundan istifadə edən düşmənin torpaqlarımıza təcavüzü getdikcə daha geniş miqyas alırdı. Azərbaycan müstəqilliyin itirilməsi təhlükəsi ilə üz-üzə qalmışdı. Belə bir ağır vaxtda xalqın çağırışı ilə hakimiyyətə qayıdan ulu öndər Heydər Əliyev başıpozuq silahlı dəstələri ləğv edərək nizami ordu quruculuğu prosesinə start verdi.

Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin şərəfli tarixi xalqımızın ümummilli lideri Heydər Əliyevin adı ilə bilavasitə bağlıdır. Müasir Azərbaycan Ordusunun qurulması, inkişafı və möhkəmlənməsi Heydər Əliyevin yorulmaz fəaliyyətinin, dövlətçilik təfəkkürünün, siyasi uzaqgörənliyinin və təşkilatçılıq qabiliyyətinin məntiqi nəticəsidir. Daha ətraflı »

Dörd il əvvəl imzalanmış Şuşa Bəyannaməsi Azərbaycan ilə Türkiyənin qardaşlığını bütün dünyaya bəyan edən bir mesajdır. Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev və Türkiyə Prezidenti Rəcəb Tayyib Ərdoğan arasında 2021-ci il iyunun 15-də Şuşada imzalanan Bəyannamə iki qardaş ölkə arasında tarixi münasibətlərin yeni mərhələsinin əsasını qoydu.

Şuşa Bəyannaməsi unikal müttəfiqlik nümunəsidir. Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev və Türkiyə Prezidenti Rəcəb Tayyib Ərdoğan tərəfindən imzalanmış Şuşa Bəyannaməsində strateji əhəmiyyət kəsb edən bütün əməkdaşlıq istiqamətləri əhatə olunur. Bəyannamədə beynəlxalq müstəvidə birgə əməkdaşlıq, siyasi münasibətlər, iqtisadi-ticarət əlaqələri, mədəniyyət, təhsil, idman, gənclər siyasəti və s. məqamlar əksini tapır. Həmçinin Bəyannamədə enerji təhlükəsizliyi, Cənub Qaz Dəhlizinin Türkiyə, Azərbaycan və Avropa üçün önəmi göstərilir.

Qeyd edək ki, Bəyannamədə Azərbaycan və Türkiyənin xarici siyasəti ilə bağlı müddəa da yer alır.

Tərəflər xarici siyasət sahəsində əlaqələndirmənin və müntəzəm ikitərəfli siyasi məsləhətləşmələrin həyata keçirilməsinin vacibliyini qeyd edirlər və bu istiqamətdə Azərbaycanla Türkiyə arasında Yüksək Səviyyəli Strateji Əməkdaşlıq Şurası çərçivəsində fəaliyyətlərin əhəmiyyətini vurğulayırlar.

Tərəflər öz milli maraq və mənafelərinin təmin edilməsinə yönəlmiş müstəqil xarici siyasət aparırlar. Sənədə əsasən, tərəflər beynəlxalq münasibətlərin inkişafı, regional və qlobal təhlükəsizlik və sabitlik məsələlərinin həlli üçün birgə səylər göstərirlər.

Həmçinin Şuşa Bəyannaməsində hərbi əməkdaşlıq amilinə də xüsusi yer verilir. Bu, tarixi nailiyyətdir. Bu, bir daha göstərir ki, biz bundan sonra da hər zaman bir yerdə olacağıq. Bundan sonra da bir-birimizin təhlükəsizliyini təmin edəcəyik. Müdafiə sahəsində əməkdaşlıq və qarşılıqlı hərbi yardım məsələlərinin Bəyannamədə əks olunması çox vacib məqamdır. Çünki bu sənəd əsasında ölkələrimiz bir-birinin təhlükəsizliyini təmin edəcək. Müdafiə sənayesi sahəsində əlaqələrin inkişafı ölkələrin hərbi qüdrətini artıracaq. İki qardaş ölkə həm də iki dövlətin silahlı qüvvələrinin müasir tələblərə uyğun olaraq yenidən formalaşdırılması və modernləşdirilməsi istiqamətində birgə səylərin göstərilməsi, müdafiə qabiliyyətlərinin və hərbi təhlükəsizliyinin möhkəmləndirilməsinə yönələn tədbirlərin həyata keçirilməsi, iki ölkənin Silahlı Qüvvələrinin birlikdə fəaliyyət qabiliyyətinin artırılması, müasir texnologiyalara əsaslanan silah və sursatların idarə olunmasında sıx əməkdaşlığı və bu məqsədlə səlahiyyətli struktur və qurumların əlaqəli fəaliyyətinin təmin edilməsinin təşviq olunması ilə bağlı da razılığa gəlib. Daha ətraflı »

MÜSTƏQİLLİYİMİZİN XİLASI GÜNÜ

1991-ci il oktyabrın 18-də Azərbaycan Respublikası tarixdə ikinci dəfə müstəqilliyini elan etdi. Lakin bu müstəqillik çox kövrək idi. Ölkədə özbaşınalıq hökm sürürdü, orduda vəziyyət ağır idi. Erməni təcavüzü nəticəsində torpaqlarımız işğal olunurdu. Ölkə əhali-sinin sosial durumu getdikcə ağırlaşırdı. Belə bir vəziyyətdə hamı yaxşı anlayırdı ki, mövcud hakimiyyət xalqı bu bəlalardan qurtarmaq iqtidarında deyil və yenicə müstəqillik qazanmış ölkəni düşdüyü ağır və dözülməz vəziyyətdən çıxarmağa qadir yeganə şəx-siyyət Heydər Əliyevdir.
Xalqın təkidli tələbi ilə hakimiyyətə qayıdan Heydər Əliyev iyunun 15-də Azərbaycan Ali Sovetinin sədri seçildi. Bununla da ölkəmizdə vətəndaş müharibəsinin qarşısı alındı, qarşıdurma və gərginlik aradan götürüldü.
Sonralar həmin dövrü xatırlayan Ümummilli Lider Heydər Əliyev deyirdi: “Azərbaycan böyük təhlükə qarşısında idi. Çünki Azərbaycanın müstəqil yaşamasının əleyhinə olan həm daxildəki qüvvələr güclü idi, həm də Azərbaycan kimi böyük coğrafi-strateji əhəmiyyətə, zəngin təbii sərvətlərə malik olan ölkənin tam müstəqil olması başqa ölkələrdə bəzi dairələri qane etmirdi. Ermənistanın Azərbaycana etdiyi təcavüz və bu-nun nəticəsində Azərbaycanın zəifləməsi, məğlubiyyətə uğraması, ikinci tərəfdən də daxildə hakimiyyət çəkişməsi 1992-ci ilin iyununda hakimiyyətə gəlmiş qüvvələri bir ildən sonra hakimiyyətdən saldı, xalq özü saldı”.
Müdrik və uzaqgörən Liderin hakimiyyətə gəlişi ölkəmizi xaosdan, siyasi çəkişmələrdən, sosial-iqtisadi böhrandan qurtardı. İlk növbədə Azərbaycanda sabitlik yarandı və ölkə müstəqil, hüquqi və dünyəvi dövlət kimi inkişaf etməyə başladı.
Ulu Öndərin şəxsi nüfuzu və həyata keçirdiyi xarici siyasət nəticəsində gənc respublikamız dünya səviyyəsində tanınmağa başladı.
Azərbaycanın milli mənafelərini qorumağa qadir ordunun yaradılması istiqamətində uğurlu addımlar atıldı. Atəşkəsə nail olmaq üçün bütün siyasi və diplomatik vasitələr işə salındı, bunun da nəticəsində 1994-cü ilin mayında atəşkəsə nail olundu.
Ulu Öndər Heydər Əliyevin hakimiyyətə gəlişi ilə xalq bir çox bəlalardan xilas oldu. Məhz buna görə də 15 iyun müasir Azərbay-can dövlətinin tarixinə Milli Qurtuluş günü kimi daxil olub. 15 iyun –Qurtuluş Günü Milli Məclisin qərarı ilə 1997-ci ilin 27 iyununda rəsmləşdirildi. Milli Məclisin həmin qərarında deyilir: “Azərbaycan xalqının azadlığının, müstəqil dövlətçiliyinin müqəddəratının həll edildiyi ən ağır günlərdə Heydər Əliyevin öz xalqının iradəsinə tabe olaraq ölkə rəhbərliyinə qayıtması, əslində, onun müstəqil Azərbaycan Respublikasını, Azərbaycan xalqını, milli azadlıq hərəkatında qazanılmış tarixi nailiyyətləri məhv olmaqdan xilas etmək kimi çox çətin və şərəfli bir missiyanı könüllü olaraq öz üzərinə götürməsi idi. Bu, sözün əsl mənasında, “ömrümün qalan hissəsini də xalqıma qurban verirəm” deyib meydana atılan böyük ürəkli Vətən oğlunun öz xalqı, öz Vətəni qarşısında misilsiz fədakarlığı idi.”
Bu gün qürur hissi ilə deyə bilərik ki, Azərbaycan öz suverenliyini və ərazi bütövlüyünü tam bərpa edib. Müstəqil və qüdrətli bir dövlətə çevrilib. Ümummilli Li-derimiz başa çatdıra bilmədiyi işləri onun siyasıi varisi, Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyev başa çatdırıb. Vaxtilə Ulu Öndər demişdir: “Heç bir qüvvə Azərbaycanın müstəqilliyini əlin-dən ala bilməz. Bundan sonra heç bir qüvvə Azərbaycan dövlətçiliyini məhv edə bilməz.” 44 günlük Vətən müharibəsindəki möhtəşəm Qələbəmiz, bundan sonrakı lokal antiterror əməliyyatında qazanılan uğur bunun parlaq sübutudur.
Bu gün Azərbaycan dünya nizamında müstəqil siyasət yürüdən bir ölkə kimi öz laiqli yerini tutur. Dünya dövlətləri ilə əlaqələr günü-gündən möhkəmlənir. Azərbaycan bir çox beynəlxalq tədbirlərə uğurla evsahibliyi edir. Bütün bunlar Ulu Öndər Heydər Əliyevin vəsiyyətlərinin və arzularının reallaşması deməkdir.

“YENİ TƏRTƏR”

Hər bir xalqın həyatına, taleyinə xoş günlər nəsib olur. Hətta elə olur ki, həmin gün xalqın müqəddəratını həll edir, öz dəyəri, məna-məzmunu tutumuna görə əsrə bərabər tutulur. Hər il iyunun 15-də bayram etdiyimiz Qurtuluş günü xalqımızın taleyində əsl dönüşə çevrilən belə günlərdəndir. Məhz 15 iyun 1993-cü il tarixindən Azərbaycanın dünya birliyi tərəfindən daha ciddi su-rətdə qəbul edilməsinə başlanılmışdır. Xalqımız həmin gün bütün dünyaya öz kimliyini bir daha göstərə bildi, ümumxalq iradəsinin nəyə qadir olduğunu sübut etdi.
Tarixə Milli Qurtuluş Günü kimi daxil olmuş 1993-cü ilin 15 iyunundan bizi 32 illik bir zaman ayırır. Şübhəsiz, bu, bir dövlətin tarixi baxımından qısa bir zamandır. 1993-cü il Azərbaycanın dövlət müstəqilliyi tarixində ən mürəkkəb və həlledici il olmuşdur.
Qurtuluş günündən ötən bu illər çox şeyləri dəyişmişdir. Xal-qımız milli dövlətini yaratmış və özünün xilaskarının fəaliyyəti nəticəsində bu dövləti əbədi etmişdir.
Məlum olduğu kimi, Azərbaycan xalqı və dövləti üçün 1990-cı illərin əvvəlləri olduqca ağır bir dövr idi. Sovet İttifaqının rəhbərlərindən biri olan xalqımızın müdrik oğlu Heydər Əliyev ermənipərəsət Mixail Qorbaçovun təkidi ilə öz vəzifəsindən istefa verəndən sonra onu doğma vətən xilas üçün çağırdı. 1990-cı ilin qanlı yanvar günlərində Ulu Öndərimiz heç bir təqib və təzyiqdən çəkinməyərək Azərbaycanın Moskvadakı daimi nümayəndəliyinə gəldi, Bakıda imperiya tərəfindən törədilən vəhşilikləri pisləyən kəskin bəyanat verdi. Bundan sonra, Ulu Öndər Moskvada qala bilməzdi. Daha ətraflı »

400 NƏFƏR DAİMİ ƏSASLARLA İŞLƏYİR

Son illər iri şəhərlərlə yanaşı kəndlərimizin də iqtisadiyyatı möhkəmlənir, yeni istehsal müəssisələri yaradılır ki, bu da öz növbəsində işsizliyin aradan qaldırılmasına kömək edir.
“Vəkiloğlu”MMC PATRON brendi olaraq 2009-cu ildə yaradılıb. Şirkətin emal-istehsal bölməsi və baş ofisi 1,2 hektar olmaqla bizim kənddə yerləşir. 15 ildən çoxdur fəaliyyət göstərir. Patron şirkətinin 20-dən çox çeşidi var. Patron günəbaxan tumlarından başqa, fıstıq, şirniyyat, kukuruz və suxarı kimi məhsullar da istehsal edilir. Məhsulların dəniz duzu ilə duzlanması texnologiyası ilk dəfə şirkət tərəfindən həyata keçirilib. Məhsullar tam gigiyenik qaydalar çərçivəsində istehsal olunaraq, müştərilərə təklif edilir. Şirkətdə 400 nəfər işçi daimi əsaslarla işləyir.
Kəndimizdə belə müəssisənin fəaliyyət göstərməsi təkcə bizim kənd sakinləri tərəfindən deyil, bütün tərtərlilər tərəfindən razılıqla qarşılanır.
Tərtərlilər ölkə Prezidenti cənab İlham Əliyevin qayğısını daim hiss edir və buna görə öz təşəkkürlərini bildirirlər.

Elçin QASIMOV,
Tərtər rayonunun Xoruzlu kəndinin sakini

Yaşadığımız küçənin elektrik xətti köhnə olduğundan, küləkli, yağışlı havada bu sahədə narahatçılıq yaranırdı.
Bu yaxınlarda rayon rəhbərinin tapşırığı əsasında əlaqədar təşkilat qısa müddətdə problemi həll etdi. Belə ki Tərtər rayon Elektrik Şəbəkəsi tərəfindən 1 ədəd 0.4 kv-luq SİP kabel çəkilərək, köhnəlmiş elektrik dirəyi və yararsız kabellər yenisi ilə əvəz olundu.
İndi havanın necə keçməsindən asılı olmayaraq, evlərimiz daim işıqlıdır. Həmçinin hər hansı bir təhlükənin olması da aradan qaldırılıb. Göstərilən qayğıya görə rayon rəhbərinə və elektrik şəbəkəsinin işçilərinə təşəkkürümüzü bildirirk.

Halay NƏCƏFOV,
şəhid atası, Buruc kəndi

Qəhrəmanın adına layiq küçə

Yaşadığımız küçə 44 günlük Vətən müharibəsi şəhidi, “Azərbaycan bayrağı” ordenli Aslan Hüseynovun adını daşıyır. Eləcə də təhsil aldığım şəhər 1 saylı tam orta məktəbində sinfimizə bu igid döyüşçünün adı verilib.
Biz Aslan Hüseynovun həyatı ilə yaxından tanışıq, dəfələrlə sinif rəhbərimiz və yoldaşlarımla birlikdə onun ailəsində olub, valideynlərilə söhbət etmişik.
Bu yaxınlarda küçəmizdə abadlıq işlərinə başlanılanda, bütün sakinlər sevindilər. Artıq bu küçə şəhidimizin adına layiq abad, səliqəli olacaq.
Bu işdə çalışanlar xüsusi diqqətlə işləyir və hər şeyin qaydasında olmasına səy göstərirlər.
Küçəmizin sakinləri, ailəmiz, Aslan Hüseynovun adını daşıyan VII sinfin şagirdləri adından rayon rəhbərinə bu xeyirxah işin həyata keçirilməsinə görə təşəkkürümüzü bildiririk. Qəhrəmanlarımızın xatirəsini yaşadanların hər birinə minnətdarıq.

Bilal ƏLİZADƏ,
Tərtər şəhər sakini

Azərbaycan tarixinin dönüş nöqtəsi

Ulu Öndər Heydər Əliyev deyib: “Mənim həyatım da, fəaliyyətim də yalnız və yalnız Azərbaycanın müstəqilliyinin qorunub saxlanmasına, ölkəmizin bu ağır vəziyyətdən qalxmasına həsr olunacaqdır”.

Heydər Əliyev 1987-ci ilin oktyabrında Sovet İttifaqı Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsi Siyasi Bürosunun və şəxsən Baş katib Mixail Qorbaçovun yeritdiyi siyasi xəttə etiraz olaraq tutduğu vəzifələrdən istefa verib. İstefa verməsindən iki həftə keçməmiş erməni millətçiləri və onların sovet iqtidarında olan himayədarları o vaxtkı Dağlıq Qarabağ Muxtar Vilayətinin Azərbaycanın tərkibindən çıxarıb Ermənistanın tərkibinə verilməsi ilə bağlı məsələ qaldırmış və Azərbaycan xalqının faciələri o gündən başlamışdır. Əgər Heydər Əliyev hakimiyyətdə təmsil olunsaydı, heç vaxt erməni millətçiləri bu çirkin əməllərə əl atmağa cürət etməzdilər.

Müstəqilliyin ilk illərində AXC-Müsavat iqtidarının səriştəsizliyi, dövlət idarəçiliyi sisteminin olmaması, ölkədə fəaliyyət göstərən silahlı dəstələrin 1993-сü ilin əvvəllərindən başlayaraq törətdikləri qanunsuz əməllər, ölkəmizin ayrı-ayrı bölgələrində separatçılıq və parçalanma meyllərinin baş qaldırması, bütün bunların ölkənin daxilində qardaş qırğını və vətəndaş müharibəsinə zəmin yaratması Azərbaycanı bir dövlət kimi məhv olmaq təhlükəsi ilə üz-üzə qoymuşdu.

AXC-Müsavat cütlüyü yalnız hakimiyyəti saxlamağı düşünərək ölkəmizə faciə gətirmiş, günahsız insanların həlak olmasına səbəb olmuşdur. Dövlət əmlakının talan edilməsi xalqı acınacaqlı duruma salmışdı. Dövlət idarəetməsində heç bir təcrübəsi olmayan şəxslərin vəzifəyə gətirilməsi suverenliyimizə təhdid yaratmışdı. Bütün ölkələrlə münasibətlər korlanmış, bəzi ölkələrə qarşı irəli sürülən iddialar Azərbaycanı onlarla düşmən etmiş və ölkəni təcrid olunmuş vəziyyətə salmışdı.

Müstəqilliyin ilk illərində sağlam düşüncənin səsinə qulaq asıb, böyük siyasi xadimi respublika rəhbərliyinə dəvət etsəydilər, Azərbaycan 20 Yanvar, Xocalı faciələrini görməz, Laçın, Şuşa xəyanətlərinin qurbanı olmaz, ölkə ərazisinin 20 faizi işğal edilməz, dövlət müstəqilliyimiz ağrılı və əzablı yollardan keçməzdi.

1991-1993-cü illər ərzində dövlətin müstəqilliyinə və suverenliyinə təhdid yaradan bütün amillər ölkəmizdə yaşanmışdır. 1993-cü ildə respublikada artıq həyatın bütün sahələrini böhran bürümüşdü. Dövlət əmlakının açıq-aşkar mənimsənilməsi halları kütləvi xarakter daşıyırdı. Ölkənin ehtiyat mənzil fondu AXC hakimiyyətinin ilk aylarında satılıb mənimsənilmişdir. Kriminal düşüncəli adamlar dövlət başına vəzifəyə gətirilirdi, ölkədə mənəviyyatsızlıq hökm sürürdü. Daha ətraflı »